Skip to content

Vivaldi & Belgicistisch cynisme

De federale – Vivaldi – regering is vandaag al begonnen aan de voorbereidingen van de vieringen n.a.v. het tweehonderdjarig bestaan van België. Dit voldongen feit zou “ons” in 2030 te beurt vallen. Dat langetermijndoelstellingen als een rode draad door deze Vivaldi-refering lopen is duidelijk. De manier waarop en de middelen waarmee zijn echter bijtend cynisch. “Het verdient een feestje”, stelt PS-Staatssecretaris Dermine smakeloos. 

Een feestje dus, en wat voor één – een feestje waar de vnl. Vlaamse Belastingbetaler 170 miljoen EUR voor mag ophoesten. 170 miljoen EUR (sic) voor één luik van het feest. Het aperitief als het ware. Dat het doel van de festiviteiten, vragen oproept is nog zacht uitgedrukt. Een verdrietig België dat aan een overgesubsidieerd infuus blijft liggen is al pijnlijk, maar dat dit dan nog gevierd moet worden, klinkt als een dansfeest bij de notaris na het overlijden van de overbejaarde grootmoeder.

Het toppunt van deze klucht is nog de locatie waar deze 170 miljoen EUR belastinggeld aan besteed moet worden. Jawel, het Jubelpark, het park van Leopold II – de man – voor wiens wandaden de Vlaming vier generaties later herstelbetalingen zou moeten voor betalen, volgens de vertegenwoordigers van diezelfde Vivaldi-regering (Wouter De Vriendt van Groen! bv.). 200 jaar Vlaamse onderdanigheid vieren, ook dat is Vivaldi!

Toen ik dit staatssecretaris Dermine voor de voeten gooide, in de bewuste Commissie, keek de man even de andere kant op. 

PDS NOVEMBER 2021